امروز فقط سپاسگزار باشید، هر اتفاقی برایتان افتاد،بگویید:«خدایا سپاسگزام»

امروز با این پیام روزتان را آغاز کنید: « پروردگارا، کارم را به تو می سپارم. امیدوارم همان گونه باشم که تو می خواهی و همان کاری را انجام دهم که تو می خواهی. امیدوارم لطف تو شامل همه ی روابطم باشد. امروز تنها کاری که باید بکنید این است که دفتری بردارید و تمام آرزوهایتان را حتی آنهایی که فکر می کنید به آنها نمی رسید یادداشت کنید. به این فکر کنید که شما یک چراغ جادو در دست دارید و قرار است تک تک آنها به وسیله ی غول چراغ جادو اجابت شود. مراقب باشید در ذهن خود لحظه ای به این که قرار است چطور و چگونه به آرزوهایتان برسید فکر نکنید. تنها به این فکر کنید که شما می خواهید و اشتیاق این را دارید که خواسته هایتان برآورده شود. مراقب باشید همه چیز را کامل سفارش دهید. کامل و کامل. هر روز خواسته ها و آرزوهایتان را مرور کنید و با فکر مثبت به آنها انرژی مثبت بفرستید. امروز در دفتر موفقیت تان بنویسید: امروز اداره ی همه ی زندگیم را به دستان قدرتمند الهی می سپارم...»

دههٔ فجر انقلاب اسلامی به روزهای ۱۲ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ گفته می‌شود که طی آن سید روح‌الله خمینی بعد از تبعید پانزده ساله در دوازدهم بهمن سال ۱۳۵۷ به ایران وارد و در نهایت با اعلام بی‌طرفی ارتش شاهنشاهی، سلطنت پهلوی در بیست و دوم بهمن ماه منقرض شد و انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید.

جمعیت فوج فوج خودش را به فرودگاه می‏رساند. ایران دریایی شده بود خروشان که می‏خواست در اقیانوس قلب تو حل شود. چشم‏ها آسمـان را نگاه می‏کرد هم‏چون منجمّی که می‏خواهد مهم‏ترین ستـاره را پس از سال‏ها دوباره رصـد کند.
ایران قلبی شده بود که هر لحظه در انتظار این واقعه سرنوشت‏سـاز می‏تپید. خیابان‏ها با دسته گل‏های مردم تزئیـن شده بود…
زمین از شور این دیدار در پوست خود نمی‏گنجید. آسمان آن‏قدر پاک نفس می‏کشید که گویی آزادترین لحظه را به خود می‏بیند. زمان، دوران ستم را به عقب و عقب‏تر می‏راند تا به آخرین دقایق خود برساند. عقربه‏ها هم انگار طاقت حتی یک دقیقه را نداشتند. همه چیـز و همه کـس می‏خواست زودتر خود را به لحظه موعـود برساند. به آن لحظات باشکوه، به آن لحظات به یاد ماندنی، لحظه دیدار یک پیر با مریدانش، لحظه پیوستن دریا به اقیانوس، لحظـه رهایی پرندگان، لحظه شکستن زنجیرها، لحظه به پایان رسیدن سال‏های دوری و غربت.
آری، تو آمدی با آن نگاه نافذت، با همان ابهت همیشگی‏ات و با آن کلام یت.
ای روح بلند، خدا را در تمـام زندگی‏ات دیدیم و پاکی را در تمـام وجودت یافتیم. ای سراسر پاکــی؛ ای سراسر ایمان! نمی‏دانم آن لحظه‏ای که آرام در آسمان خدا پرواز می‏کردی، چه نیرویی ترس را در نظرت هیچ شمرد؟ و چه قدرتی تو را هم‏چون پرنده‏ای سبکبال به آشیانه رساند؟ آن روز فوج فوج مردم مرواریدهای اشکشان را تقدیم تو می‏کردند و تنها حضور تو، پاسخ این همه اشتیاق بود.
آرام و مهربـان از پلّه‏های هواپیما پایین آمدی؛ قدم در بوستـانی می‏گذاشتی که باغبان گل‏هایش خودت بودی. آری! این‏ها همان «یاران در گهواره‏اند» که امروز با پای برهنه سر از پا نمی‏شناسند. این‏ها همان جوانانی هستند که «امید و آینده این کشورند».

ای میله‏های سرد تحکّم خدا حافظ ...

 نقد ملیكتاب "زبان در تفكر هایدگر"

زمان : چهارشنبه 93/9/5

مکان : خیابان صائب ، جنب آرامگاه صائب تبریزی، مجتمع فرهنگی صائب ، سالن آمفی تئاتر

دو مشکل بزرگ در جامعه ما وجود دارد :

نخست این که همه من هستیم و ما را به رسمیت نمی شناسیم ،و دوم اینکه کتاب نمی خوانیم .                                                                   

مصطفی رحماندوست  (شاعر و نویسنده کودک و نوجوان)

به مناسبت هفته کتاب و کتابخوانی از تاریخ 24 لغایت 30 آبان 93 عضویت در کتابخانه ها رایگان می باشد .

مدارک لازم برای ثبت نام :

1- یک قطعه عکس

2- پر نمودن فرم عضویت

3- مبلغ 5000 ریال ( حق کارت)

**

آن کسی که همه اش گریه ی عاشورا بود

 آب می دید به یاد جگر سقا بود

 چشمایش همه شب هیأت واویلا داشت 

تا نفس داشت فقط گریه کن بابا بود

 **

عالم همه قطره و درياست حسين ،

خوبان همه بنده و مولاست حسين ،

ترسم كه شفاعت كند از قاتل خويش ،

از بس كه كَرَم دارد و آقاست حسين